Szanowni Pracownicy Służby Zdrowia,

Obchodzone dzisiaj Święto Pracowników Służby Zdrowia i święto patronalne Św. Łukasza Ewangelisty, opiekuna środowiska medycznego jest dla Samorządu Miasta i Gminy Dąbrowa Tarnowska okazją do wyrażenia uznania dla pracy wszystkich lekarzy, pielęgniarek, kadry zarządzającej, pracowników administracji i innych osób pracujących na rzecz służby zdrowia. W dniu tym życzymy Państwu zdrowia, pomyślności, zadowolenia z pełnionej służby oraz wielu sukcesów na niwie zawodowej i osobistej. Pragniemy także podziękować Wam za oddanie z jakim podchodzicie do misji ratowania zdrowia i życia ludzkiego. Doceniamy wagę Waszej pracy i mamy nadzieję, że oprócz świadomości jej znaczenia czerpiecie z niej ogromną satysfakcję.

Burmistrz Dąbrowy Tarnowskiej - Krzysztof Kaczmarski Przewodniczący Rady Miejskiej - Jacek Sarat Zastępca Burmistrza - Stanisław Ryczek Pracownicy Urzędu Miejskiego w Dąbrowie Tarnowskiej

Dzień św. Łukasza – patrona lekarzy związany jest z Łukaszem Ewangelistą, autorem Ewangelii i Dziejów Apostolskich. W swojej Ewangelii, wizerunek Jezusa, przedstawiał jako lekarza ciała i ducha. Większość egzegetów uważała Łukasza Ewangelistę za osobę związaną z medycyną. Tym samym został on patronem lekarzy oraz grzeszników, ubogich i pokrzywdzonych.

Kościół katolicki od szeregu lat łączy dzień św. Łukasza z pamięcią o lekarzach i o służbie zdrowia, a więc o tych, którzy dbają o zdrowie i życie doczesne innych. Dzień taki został wybrany trafnie, bo jest pewne, a pokazuje to tradycja i Nowy Testament, że Łukasz był nawróconym lekarzem antiocheńskim, grekiem z pochodzenia. O pełnieniu takiego zawodu mogą świadczyć te wydarzenia, które opisał szczegółowo w swojej Ewangelii, które dotyczyły stanu zdrowia ludzi. Dlatego w tej Ewangelii znajdują się szczegółowo opisane uzdrowienia np. teściowej Piotra, cierpiącej z powodu dużej gorączki, opisuje też inne uzdrowienia dokonane przy tej okazji (4, 38- 41). Mówi o uzdrowieniu trędowatego (5, 12-14), paralityka (5, 17-26), o uzdrowieniu w szabat człowieka, który miął uschłą rękę (6, 6-10), o uzdrowieniu sługi setnika z Kafarnaum (7, 1-10), o wskrzeszeniu młodzieńca z Nain (7, 11-15), o uzdrowieniu opętanego (8, 26-39), o uzdrowieniu kobiety cierpiącej na krwotok, o wskrzeszeniu córki Jaira (8, 40-56), o uzdrowieniu epileptyka (9, 37-42), o uzdrowieniu niewidomego pod Jerychem (18, 35-43). Zapoznając się z tymi opisami zauważamy, że Łukasz szeroko je opisywał i w tych opisach niejako się lubował, a jednocześnie stawał się jako ten, który swoją posługą lekarską niósł pomoc innym, a dzisiaj w niebie swoją opieką otacza tych, od których zależy życie ludzkie.