Jego właśnie tekst sceniczny wziął do obróbki tandem scenarzystów: Lucjan i Daniel Klaczakowie (ojciec i syn). Muzykę opracowali: Łukasz Chmiel i Daniel Klaczak. W efekcie powstał spektakl „Rachunek nieprawdopodobieństwa” z konfliktem pokoleń dopasowanym do realiów naszego XXI stulecia, z odwiecznym dylematem dotyczącym reguł tworzenia w trudnej materii muzyki. W spektakl wpleciono na rockową nutę piosenki Jurandota, śpiewane z dużą pewnością siebie (czasami nawet z autoironią na temat własnych zdolności wokalnych…) przez młodych aktorów dąbrowskich.

Przedstawienie składa się z trzech aktów, przedzielonych dwiema przerwami, trwa ponad 2 godziny, ale widzom się nie nudzi, dają się wciągnąć w ciągle przecież aktualne tematy i dzięki przekonującym kreacjom aktorskim – również w sposób ich rozgryzienia. Reżyserem, a jednocześnie odtwórcą jednej z głównych ról (Profesor) jest współautor scenariusza Daniel Klaczak, dobrze z nim integrują na scenie: Grzegorz Górecki (drugi najstarszy członek zespołu – w roli Marka, syna Profesora), Kinga Zych (jako żona Profesora – neurotyczna i usiłująca nadążać za trendami młodzieżowymi Beata), Agata Dynak (studentka, wokalistka w zespole „Bombersi”, uosobienie seksu – Magda), Angelika Kaganek / Katarzyna Reczek (lekko wulgarna Bacha, kobieta z przeszłością więzienną  – „Bombersi”), Mateusz Lis (naukowiec obdarzony niebanalną osobowością), Paulina Zachara / Patrycja Oleś (Pani Docent – niezamężna, za to z małżeńskimi doświadczeniami), Bartłomiej Biel, Mateusz Orszulak (pozostali rockmani z „Bombersów”).

Po pokazie premierowym przyjdzie czas na kolejne: dla dąbrowskiej publiczności i gości międzynarodowego pleneru „Barwy Dąbrowy” (uświetnienie wernisażu wystawy prac poplenerowych – 12 lipca o godz.18:00) i dalej - po wakacjach: w Dąbrowie i zakładach karnych w Tarnowie, a także na zaproszenie zaprzyjaźnionych ośrodków kultury w Polsce (w listopadzie w Centrum Kultury  w Sokółce k. Białegostoku).

W przypadku podwójnej obsady opiekunowie zespołu: Paweł Chojnowski i Daniel Klaczak gwarantują wymienność składu aktorskiego.

Pewne jest też to, że każdy pokaz jest niepowtarzalny z uwagi na pewną dozę improwizacji i nieprzewidziane okoliczności zewnętrzne, które lubią płatać figle naszym aktorom…