kwi10

Trzecia rocznica katastrofy smoleńskiej

2013-04-10, 00:01

W sobotni poranek 10 kwietnia 2010 roku czas się zatrzymał. Śmierć 96 pasażerów samolotu specjalnego TU-154M pod Smoleńskiem dotknęła nas nagle i bezlitośnie. Prezydent Lech Kaczyński wraz małżonką Marią i towarzyszącą mu delegacją, leciał do Katynia, gdzie wraz z przedstawicielami Rodzin Katyńskich, a także parlamentarzystami, duchownymi, kombatantami, żołnierzami miał wziąć udział w uroczystości 70. rocznicy Zbrodni Katyńskiej. Kancelaria Prezydenta, jak i całe państwo polskie, stanęła wobec sytuacji bez precedensu. W ciągu chwil odeszli na zawsze ludzie, których znaliśmy i z którymi mieliśmy zaszczyt pracować. Na pokładzie TU-154M zginęli m.in. poseł ziemi tarnowskiej – Wiesław Woda, poseł Leszek Deptuła oraz Wojciech Seweryn z Żabna.

Katastrofa polskiego samolotu w Smo­leńsku, do której doszło 10 kwiet­nia 2010 r., pociągnęła za sobą śmierć 96 osób. Zginęli wybitni Polacy: Prezydent RP Lech Kaczyński z małżonką, ostatni Prezydent RP na Uchodźstwie Ryszard Kaczorowski, wicemarszałkowie Sejmu i Senatu, grupa parlamentarzystów, dowód­cy wszystkich rodzajów Sił Zbrojnych RP, pracownicy Kancelarii Prezydenta. Zginęli także: 10 duchownych różnych wyznań, przedstawiciele ministerstw, instytucji państwowych, Federacji Rodzin Katyńskich, organizacji kombatanckich i społecznych oraz osoby towarzyszące, stanowiące pol­ską delegację na uroczystości związane z obchodami 70. rocznicy zbrodni katyń­skiej, a także załoga samolotu. Wszyscy oni oddali życie, aby kłamstwo katyńskie znik­nęło na zawsze z przestrzeni publicznej; aby prawda o ludobójstwie tysięcy bezbronnych jeńców polskich dotarła do świadomości świata. W konsekwencji tej śmierci cel został osiągnięty.

W Ewangelii Św. Jana czytamy:                 „Jeżeli ziarno pszenicy, wpadłszy w ziemię, nie obumrze, zostanie tylko samo, a jeżeli obumrze, przynosi plon obfity" (J 12, 24).      Ze Słowa Rady Stałej Konferencji Episkopatu Polski na 1. rocznicę katastrofy smoleńskiej (fragment)