W warunkach beznadziejnej sytuacji polityczno-militarnej III Rzeszy politycy niemieccy podjęli próby rozmów z Aliantami. Ostateczne decyzje podjęło jednak dowództwo wojskowe. W dniu 29 kwietnia 1945 r. podpisano wstępne ustalenia bezwarunkowej kapitulacji armii niemieckiej na froncie włoskim. W dniu 4 maja poddały się wojska niemieckie znajdujące się w północno-zachodnich Niemczech i Danii. W dniu 5 maja złożyły broń w południowych Niemczech, Tyrolu i w zachodniej Austrii. W dniu 7 maja o godz. 2:41 w Reims został podpisany akt bezwarunkowej kapitulacji niemieckich sił zbrojnych i przerwania działań wojennych w dniu 8 maja 1945 r. o godz. 23:01 czasu środkowo-europejskiego. Na żądanie strony sowieckiej akt kapitulacji powtórzono w Berlinie w dniu 9 maja 1945 o godz. 0:16 czasu wschodnio-europejskiego. 

W lipcu i sierpniu 1945 r. na konferencji poczdamskiej przywódcy „Wielkiej Trójki” ustalili m.in. zasady polityki wobec Niemiec, uregulowanie problemów związanych z likwidacją skutków II wojny światowej i organizacją powojennej Europy. Polski wysiłek militarny w końcowym okresie wojny obliczany jest na około 600 tys. żołnierzy. Ogółem w Wojsku Polskim w formacjach regularnych znajdowały się 54 dywizje i brygady, uzbrojone w 6060 dział i moździerzy, 1855 wozów pancernych i 890 samolotów. Na wszystkich frontach II wojny światowej żołnierz polski nie szczędził potu, krwi i życia. Zawsze z największym poświęceniem walczył o wolną i niepodległą Polskę. Swoją odwagą w boju żołnierze Polscy zyskali sobie uznanie sojuszników.

www.wojsko-polskie.pl