Miejska Biblioteka Publiczna im. Marii Kozaczkowej w Dąbrowie Tarnowskiej włączyła się w akcję edukacyjno-społeczną „Żonkile” zorganizowaną po raz czwarty przez Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN w Warszawie. Celem inicjatywy jest zachowanie pamięci i okazanie szacunku wszystkim bohaterom powstania w getcie warszawskim, które nie było sensu stricto powstaniem. Uczestnicy nie byli odpowiednio wyszkoleni - po prostu walczyli o prawo do godnego umierania. Dla upamiętnienia tego wydarzenia na ulicach miast 19 kwietnia rozdawane są symboliczne papierowe żonkile. Wolontariusze biblioteki także wręczali w tym dniu własnoręcznie wykonane kwiaty. Dlaczego właśnie żonkile? Marek Edelman w każdą rocznicę powstania otrzymywał od anonimowej osoby bukiet tych pięknych roślin i sam również 19 kwietnia pod pomnikiem bohaterów getta składał kwiaty – najczęściej były to żonkile. 

 W ramach akcji zorganizowano spotkania dla uczniów Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 1 wraz z opiekunem Agnieszką Rutą i Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 2 w ramach współpracy z Ochotniczym Hufcem Pracy. Młodzież pracując w grupach miała możliwość poznać bohaterów powstania: Mordechaja Anielewicza, Marka Edelmana, Cywię Lubetkin, Tosię Altman, Symcha Ratajzera ps. Kazik. Centralnym punktem zajęć była projekcja filmu pt. „Nie było żadnej nadziei”. Dokument ten przedstawia rzeczywistość ludności żydowskiej mieszkającej w Warszawie przed II wojną światową, w trakcie okupacji oraz przebieg powstania w getcie. Na zakończenie seansu ukazano miejsca pamięci uczestników powstania oraz misję Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN. Dąbrowa Tarnowska była przed wybuchem II wojny światowej typowym miasteczkiem polsko-żydowskim. W naszym mieście obok siebie współistniała religia, kultura, tradycja chrześcijańska oraz jidysz. W samej Dąbrowie mieszkało 2500 żydów, a w powiecie ok. 7000. Tworzyli oni wspólnie z innymi mieszkańcami naszą lokalną historię. Pozostałością po tamtym okresie jest synagoga oraz cmentarz żydowski. Od tych dramatycznych wydarzeń minęło już ponad 70 lat. Takie inicjatywy pozwalają zachować pamięć o tych tragicznych i mrocznych kartach historii, edukować i uświadamiać młode pokolenie, aby już nigdy „ludzie ludziom nie zgotowali takiego losu”.