Dzisiejsza 15. rocznica śmierci Św. Jana Pawła II przypada w czasie szczególnym, gdy cały świat mierzy się z pandemią spowodowaną koronawirusem. Jednocześnie rok 2020 jest świętowany jako 100. rocznica urodzin wielkiego Polaka. Inaczej niż w latach poprzednich, dzień ten przebiega w ciszy i zadumie, bez uroczystej oprawy, którą zawsze wyrażano szacunek dla naszego Ojca Świętego. Teolodzy, hierarchowie czy publicyści katoliccy podkreślają, że nauka Jana Pawła II pozostała aktualna, także w latach, które minęły od zakończenia jego pontyfikatu. Dzisiaj, w niezwykle trudnym dla świata momencie wymownego znaczenia nabierają słowa Jana Pawła Wielkiego: „Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi.”

Kryzys ogólny, zagrożenie wywołane przez koronawirusa, a także niemożliwość tradycyjnego praktykowania wiary, może być dla wielu katolików momentem poszukiwania Boga i dobrych wzorców chrześcijaństwa. Postać Jana Pawła II w takich okolicznościach jawi się jako autentyczna, gdyż nie zostały mu oszczędzone osobiste dramaty utraty matki, brata, ojca i wielu bliskich. Doświadczał strat, rozpaczy i tęsknoty. Sam także mierzył się z problemami zdrowotnymi, tak po zamachu na jego życie w maju 1981 roku, jak i w ostatnich pięciu latach kierowania Kościołem. Dramat jego choroby, utraty sprawności, odchodzenia, gaśnięcia i umierania odbywał się wiosną 2005 roku, praktycznie na oczach świata. Jego umiejętność godnego znoszenia cierpienia i zachowywania radości życia do samego końca, może być dla nas wszystkich przykładem i pocieszeniem.