21 lutego z inicjatywy UNESCO na całym świecie obchodzony jest dzień języka ojczystego. Upamiętnia wydarzenia z Bangladeszu z 1952 r, gdy pięciu studentów uniwersytetu w Dhace zginęło na demonstracji, na której domagali się nadania językowi bengalskiemu statusu języka urzędowego. Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych formalnie uznaje Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego od 2008 r., chociaż ustanowiono go jeszcze w 1999 roku. Celem święta jest celebracja różnorodności językowej przy jednoczesnym docenieniu języków ojczystych różnych nacji i ludów. Naukowcy twierdzą, że na świecie używanych jest ponad 6000 języków, jednak liczba ich systematycznie spada. Najbardziej zanikają języki afrykańskie – kilkadziesiąt z nich jest zagrożonych wymarciem w ciągu najbliższych dziesięcioleci.

Każdy język jest bogactwem kulturowym, gdyż każdy język tworzy trochę inny obraz świata. Z każdym z nich wiąże się swoisty sposób rozumienia rzeczywistości, patrzenia na nią z różnych perspektyw. Utrata języka zubaża ludzkość i jej dziedzictwo. Na szczęście język polski nie jest zagrożony. Z badań statystycznych wynika, że dla większości Polaków język ojczysty jest czymś ważnym. Na zlecenie Rady Języka Polskiego CBOS przeprowadził kilka lat temu specjalne badanie ankietowe, ujawniające stosunek Polaków do języka ojczystego. Ponad 30 proc. badanych stwierdziło w ankiecie, że język polski jest wartością samą w sobie i należy o niego dbać; kolejnych 20 proc. wskazywało, że szacunek do polszczyzny wynieśli z domu.