Od 16 kwietnia 2019 roku rozporządzeniem ministra środowiska wprowadzone zostały nowe przepisy w zakresie postępowania w procedurze likwidacji szkód w uprawach rolniczych wyrządzonych przez dzikie zwierzęta. Procedury szacowania szkód zostały uproszczone dla poszkodowanych, a dzierżawcom i zarządcom obwodów łowieckich zwiększono obowiązki. Zmiany nastąpiły w zakresie procedury zgłaszania szkód. Chociaż termin zgłoszenia wynosi nadal 3 dni, to jest on liczony od dnia stwierdzenia szkody. Nowością jest, że wniosek może być złożony w formie elektronicznej, ale forma papierowa jest nadal akceptowana.

Dzierżawca lub zarządca obwodu łowieckiego ma obowiązek w ciągu 3 dni od daty wpłynięcia wniosku powiadomić poszkodowanego oraz wojewódzki ośrodek doradztwa rolniczego o terminie oględzin lub szacowania ostatecznego, w zależności jakiej procedury wniosek dotyczy. Powiadomienie może być wysłane pocztą tradycyjną lub elektroniczną, a nawet przez SMS.

Do szacowania szkód wprowadzona została 5-stopniowa skala, za pomocą której określa się stan uprawy i jej jakość. Zastosowanie skali pozwala na wstępnym etapie ustalić parametry uprawy, które w decydujący sposób rzutować będą na późniejsze plony. Jest to bardzo przydatne w wypadku upraw wymagających zaorania, dla których przeprowadzono czynności wstępnego szacowana.

Nowe rozporządzenie wprowadziło jasne i klarowne zasady pomiaru obszaru całej uprawy jak i powierzchni zniszczonych, które dotychczas powodowały konflikty. Podstawowym narzędziem pomiaru jest taśma miernicza, ale można także stosować koło pomiarowe, dalmierz nitkowy lub laserowy. Obszar uprawy, który uległ uszkodzeniu, ustalony powinien być w oparciu o bezpośrednie pomiary wymienionymi urządzeniami, przy zastosowaniu metody podziału ich na mniejsze figury geometryczne i ustaleniu ich pół powierzchni. Suma tychże pól ma dawać uszkodzony obszar uprawy.

Określenie wysokości przysługującego odszkodowania powinno dokonywać się w oparciu o rynkowe ceny skupu danego płodu rolnego, który uległ uszkodzeniu. Ceny powinny pochodzić z rejonu powstania szkody, a jeżeli skup nie jest prowadzony, to należy kierować się wartością rynkową płodu rolnego z dnia szacowania szkody w rejonie jej powstania. Należy zwrócić uwagę, że odszkodowanie za szkody uwzględnia faktyczną wartość plonu, a więc wypłacane jest w cenach netto.

 Wprowadzono także nowe wytyczne dotyczące uszkodzonych płodów rolnych, które nie występują w obrocie rynkowym. Bez zmian natomiast pozostały kwestie ustalania odszkodowań w przypadku szkód w użytkach zielonych, gdzie w skład odszkodowania wchodzi wartość utraconego plonu oraz koszty, jakie poszkodowany musi ponieść na odtworzenie użytku do stanu sprzed wystąpienia szkody. Niezmieniony pozostał także sposób pomniejszania odszkodowania o nieponiesione koszty zbioru, transportu i magazynowania, ustalane indywidualnie dla każdej uprawy, na której wystąpiły szkody.

 Ostatnim elementem wprowadzonych zmian jest zmniejszenie – z czterech do trzech –okresów sezonu wegetacyjnego, za które odszkodowanie wypłacane jest z uwzględnieniem korygujących współczynników, ze względu na termin wystąpienia szkody.

Wykorzystano: Dr hab. Marian Flis, „Nowe prawodawstwo w zakresie szkód w uprawach rolniczych”, Głos Gmin Wiejskich, No.4/6 1 czerwca 2019